Mijn creativiteit beperkt zich tot knippen en plakken, iets zinnigs schrijven is me dit jaar nog niet gelukt.
---
pmc © 1 juni 2012
---
pmc © 1 juni 2012
vrijdag 1 juni 2012
woensdag 30 mei 2012
Dansvoorstellingen 'Het Nationale Canta Ballet'
Het Nationale Ballet, dat in 2012 zijn 50-jarig jubileum viert, ging een avontuur aan en besloot een ballet met gehandicapten en hun autootjes te maken. Zij gaf haar choreograaf en ‘grand sujet’ Ernst Meisner de vrije hand. Hij componeerde een voorstelling met een corps de ballet en een corps de Canta, met solisten op spitzen en solisten op banden.
Aan de ene kant is het ballet een spektakelstuk voor auto’s en dansers, aan de andere kant is het een ontmoeting tussen twee ogenschijnlijk totaal verschillende werelden. Maar voor beiden is mobiliteit en beweging heel belangrijk, en beiden proberen het uiterste uit hun lichaam te halen. In het ballet zoeken we uit wat beide groepen gemeen hebben, wat hun verschillen zijn en hoe ze elkaar kunnen aanvullen, veranderen en versterken.
Zwaarte en lichtheid wisselen elkaar af: groot spektakel versus intieme gebaren. De schoonheid en de kracht van de Canta’s en de schoonheid van de beweging van beide groepen (bestuurders en dansers) staan centraal.
De autootjes zullen als personages fungeren. Maar ook de beperkingen van de bestuurders van de Canta’s worden gebruikt en verkend: waar ligt hun kracht, waar hun kwetsbaarheid? Hoe bewegen zij zich? Wat gebeurt er op het toneel wanneer de bestuurders ineens uitstappen? Hoe kwetsbaar wordt een geoefende danser wanneer die ineens een auto als partner heeft? Kan een danser het verlengstuk van een auto worden?
De dansvoorstelling wordt gechoreografeerd door Ernst Meisner, met muziek van Scanner (Robin Rimbaud), en uitgevoerd door Canta-rijders en dansers van Het Nationale Ballet. Locatie: de Gashouder, Amsterdam.
Twee avondvoorstellingen op 28 juni 2012, aanvang 18.30 uur & 21.30 uur.
Kaarten: 30 euro, bestellen via: http://www.hetnationalecantaballet.nl/kaartverkoop
Bron: Karin Spaink
Aan de ene kant is het ballet een spektakelstuk voor auto’s en dansers, aan de andere kant is het een ontmoeting tussen twee ogenschijnlijk totaal verschillende werelden. Maar voor beiden is mobiliteit en beweging heel belangrijk, en beiden proberen het uiterste uit hun lichaam te halen. In het ballet zoeken we uit wat beide groepen gemeen hebben, wat hun verschillen zijn en hoe ze elkaar kunnen aanvullen, veranderen en versterken.
Zwaarte en lichtheid wisselen elkaar af: groot spektakel versus intieme gebaren. De schoonheid en de kracht van de Canta’s en de schoonheid van de beweging van beide groepen (bestuurders en dansers) staan centraal.
De autootjes zullen als personages fungeren. Maar ook de beperkingen van de bestuurders van de Canta’s worden gebruikt en verkend: waar ligt hun kracht, waar hun kwetsbaarheid? Hoe bewegen zij zich? Wat gebeurt er op het toneel wanneer de bestuurders ineens uitstappen? Hoe kwetsbaar wordt een geoefende danser wanneer die ineens een auto als partner heeft? Kan een danser het verlengstuk van een auto worden?
De dansvoorstelling wordt gechoreografeerd door Ernst Meisner, met muziek van Scanner (Robin Rimbaud), en uitgevoerd door Canta-rijders en dansers van Het Nationale Ballet. Locatie: de Gashouder, Amsterdam.
Twee avondvoorstellingen op 28 juni 2012, aanvang 18.30 uur & 21.30 uur.
Kaarten: 30 euro, bestellen via: http://www.hetnationalecantaballet.nl/kaartverkoop
Bron: Karin Spaink
maandag 14 mei 2012
De benenwagen - Karin Spaink
Morgen komt De benenwagen uit, het boek van Karin Spaink over de Canta – dat kekke gehandicapten- autootje dat zo leuk en handig is dat zelfs gezonde mensen ‘m graag willen.
Dat is op zichzelf al bijzonder. Of je nou iets hebt of niet, niemand is ooit jaloers op een kruk of rolstoel. Maar een Canta – ja, die willen we wél allemaal. De Canta is een benijdenswaardig object. De Canta wekt geen enkel medelijden. Hij roept eerder begeerte op: ‘Wat een handig autootje!’, Hij maakt iedereen vrolijk. Wie rondrijft in een rolstoel krijgt meewarige blikken; wie rondrijdt in een Canta, ziet mensen lachen.
In De benenwagen vertelt Karin Spaink over hoeveel vrijheid de Canta haar teruggaf nadat ze gehandicapt was geraakt. Ineens kon ze weer overal komen. Karin schrijf over lange reizen met de Canta: ze tufte ermee naar Berlijn, en Babs Götte zelfs naar Portugal en Kroatië. Ze gaat op stap met een Canta-monteur die overal in de regio reparaties uitvoert, en ze doet mee met een dagtocht met 35 andere Canta-rijders. "In ons autootje blijken wij reuze behendig te zijn, maar eenmaal uitgestapt zijn we spartelende vissen op het droge. Zonder Canta zijn wij simpelweg onthand. Het autootje is voor ons waarlijk een benenwagen…"
Weinig mensen weten dat de Canta een Nederlands ontwerp is. Waaijenberg, de maker van deze kleine autootjes, is tegenwoordig zelfs de grootste autofabriek van ons land. En haast niemand weet dat de Canta is bedacht door een heuse coureur. Hoe bizar is dat: een racefanaat die besluit om autootjes voor gehandicapten te gaan ontwerpen?
Die race-connectie verklaart overigens ook de kleur van de Canta: de standaardversie is doelbewust Ferrari-rood. Sinds ik dat weet, moet ik altijd een beetje giechelen als ik ergens een Ferrari zie. ‘Ja hoor, jij bent een snelheidsmonster. Waarschijnlijk vind jij mijn autootje raar. Maar ik weet wat jij niet weet: wij zijn eigenlijk familie van elkaar.’ In gedachten geef ik zo’n Ferrari daarna een stoere high five :)
Coureur en Canta-bedenker Dick Waaijenberg heeft interviews jarenlang afgehouden. In dit boek vertelt hij voor het eerst vrijuit waarom hij een gehadicaptenautootje wilde maken, over zijn zoektocht naar een goed ontwerp, zijn ruzies met de overheid en over zijn persoonlijke drijfveren. ‘Zodra iemand zegt dat iets niet kan, raak ik geprikkeld. En als iemand die stukloopt op zijn eigen lichaam me vertelt wat hij nodig heeft om tóch te kunnen doen wat hij graag wil, raak ik geïntrigeerd.’
Maar hoe ontwerp je een autootje dat als verlengstuk van iemands lichaam kan fungeren? Hoe maak je een ontwerp dat eindeloos aanpasbaar is? Kun je met een een Canta ook racen? (Ja hoor: er is zelfs een 4×4 Canta te koop. Met twee motoren, eentje voor de voorwielen en eentje voor de achterwielen.) En hoe veilig is een Canta? Heeft-ie een kreukelzone?
Inmiddels zijn er tientallen aanpassingen voor de Canta verzonnen. En elke Canta wordt helemaal met de hand in elkaar gezet. Alle medewerkers op de montagevloer van Waaijenberg weten precies voor wie ze een auto maken: aan elke Canta hangt een adreskaartje. Deze is voor mevrouw X die aanpassingen zus & zo nodig heeft, en deze voor meneer Y die om aanpassingen zo & zus vroeg. Ik heb dagen achtereen in de montagehal gebivakkeerd, het productieproces van de Canta bekeken en de verhalen van de monteurs genoteerd. Zij vertellen over ‘blote’ Canta’s, over 15 liter kit per week gebruiken en over goed uitgelijnde carrosserie-onderdelen. De mannen op de werkvloer zijn supertrots op elk autootje dat ze maken. Ze hadden er daarom danig de pest in dat ik in de fabriek ontdekte dat elke Canta een klein gebrek heeft…
Ook de strijd om de straat wordt in het boek beschreven. Wie mag in een Canta rijden en wie niet? Waarom gelden er zoveel uitzonderingregels voor de Canta, en wat vinden andere weggebruikers daarvan? Hoe handhaaf je je als Canta-bestuurder tussen fietsers of automobilisten? Is het waar dat er mensen in Canta’s rondrijden terwijl ze niks hebben, alleen maar om de verkeersregels te kunnen ontduiken? Waarom is de Canta een begerenswaardig object geworden? En kun je ’m ook pimpen? Zijn er Canta’s met een bijbaan als bedrijfsautootje?
En het boek staat tjokvol foto’s, alles in full colour. Ook wordt de geschiedenis onthuld van de Emaldo, de auto die nooit werd gebouwd, Plus dat er onderaan een schattig rood Cantaatje van links naar rechts over de pagina’s rijdt en ergens op het eind van het boek pontificaal omkeert om zich opnieuw in je blikveld te wurmen…
Wie eenmaal oplet, ziet nadien overal Canta’s. De benenwagen maakt ons bevattelijk voor die kleine rode autoootjes en kleurt onze blik voorgoed: ‘Oh kijk, daar heb je er weer een!’ De benenwagen vertelt over het vrolijke huwelijk tussen handicap en technologie. En wie het boek leest, raakt ervan doordrongen dat de Canta ook een fysiek vangnet is: een echte benenwagen.
Details:
De benenwagen: het succesverhaal van de Canta, uitgeverij Nijgh & van Ditmar, 2012. 192 pagina’s /full colour / 19,95 euro
Te koop via de boekhandels, bol.com en andere online webwinkels.
Bron: Karin Spaink
Dat is op zichzelf al bijzonder. Of je nou iets hebt of niet, niemand is ooit jaloers op een kruk of rolstoel. Maar een Canta – ja, die willen we wél allemaal. De Canta is een benijdenswaardig object. De Canta wekt geen enkel medelijden. Hij roept eerder begeerte op: ‘Wat een handig autootje!’, Hij maakt iedereen vrolijk. Wie rondrijft in een rolstoel krijgt meewarige blikken; wie rondrijdt in een Canta, ziet mensen lachen.
In De benenwagen vertelt Karin Spaink over hoeveel vrijheid de Canta haar teruggaf nadat ze gehandicapt was geraakt. Ineens kon ze weer overal komen. Karin schrijf over lange reizen met de Canta: ze tufte ermee naar Berlijn, en Babs Götte zelfs naar Portugal en Kroatië. Ze gaat op stap met een Canta-monteur die overal in de regio reparaties uitvoert, en ze doet mee met een dagtocht met 35 andere Canta-rijders. "In ons autootje blijken wij reuze behendig te zijn, maar eenmaal uitgestapt zijn we spartelende vissen op het droge. Zonder Canta zijn wij simpelweg onthand. Het autootje is voor ons waarlijk een benenwagen…"
Weinig mensen weten dat de Canta een Nederlands ontwerp is. Waaijenberg, de maker van deze kleine autootjes, is tegenwoordig zelfs de grootste autofabriek van ons land. En haast niemand weet dat de Canta is bedacht door een heuse coureur. Hoe bizar is dat: een racefanaat die besluit om autootjes voor gehandicapten te gaan ontwerpen?
Die race-connectie verklaart overigens ook de kleur van de Canta: de standaardversie is doelbewust Ferrari-rood. Sinds ik dat weet, moet ik altijd een beetje giechelen als ik ergens een Ferrari zie. ‘Ja hoor, jij bent een snelheidsmonster. Waarschijnlijk vind jij mijn autootje raar. Maar ik weet wat jij niet weet: wij zijn eigenlijk familie van elkaar.’ In gedachten geef ik zo’n Ferrari daarna een stoere high five :)
Coureur en Canta-bedenker Dick Waaijenberg heeft interviews jarenlang afgehouden. In dit boek vertelt hij voor het eerst vrijuit waarom hij een gehadicaptenautootje wilde maken, over zijn zoektocht naar een goed ontwerp, zijn ruzies met de overheid en over zijn persoonlijke drijfveren. ‘Zodra iemand zegt dat iets niet kan, raak ik geprikkeld. En als iemand die stukloopt op zijn eigen lichaam me vertelt wat hij nodig heeft om tóch te kunnen doen wat hij graag wil, raak ik geïntrigeerd.’
Maar hoe ontwerp je een autootje dat als verlengstuk van iemands lichaam kan fungeren? Hoe maak je een ontwerp dat eindeloos aanpasbaar is? Kun je met een een Canta ook racen? (Ja hoor: er is zelfs een 4×4 Canta te koop. Met twee motoren, eentje voor de voorwielen en eentje voor de achterwielen.) En hoe veilig is een Canta? Heeft-ie een kreukelzone?
Inmiddels zijn er tientallen aanpassingen voor de Canta verzonnen. En elke Canta wordt helemaal met de hand in elkaar gezet. Alle medewerkers op de montagevloer van Waaijenberg weten precies voor wie ze een auto maken: aan elke Canta hangt een adreskaartje. Deze is voor mevrouw X die aanpassingen zus & zo nodig heeft, en deze voor meneer Y die om aanpassingen zo & zus vroeg. Ik heb dagen achtereen in de montagehal gebivakkeerd, het productieproces van de Canta bekeken en de verhalen van de monteurs genoteerd. Zij vertellen over ‘blote’ Canta’s, over 15 liter kit per week gebruiken en over goed uitgelijnde carrosserie-onderdelen. De mannen op de werkvloer zijn supertrots op elk autootje dat ze maken. Ze hadden er daarom danig de pest in dat ik in de fabriek ontdekte dat elke Canta een klein gebrek heeft…
Ook de strijd om de straat wordt in het boek beschreven. Wie mag in een Canta rijden en wie niet? Waarom gelden er zoveel uitzonderingregels voor de Canta, en wat vinden andere weggebruikers daarvan? Hoe handhaaf je je als Canta-bestuurder tussen fietsers of automobilisten? Is het waar dat er mensen in Canta’s rondrijden terwijl ze niks hebben, alleen maar om de verkeersregels te kunnen ontduiken? Waarom is de Canta een begerenswaardig object geworden? En kun je ’m ook pimpen? Zijn er Canta’s met een bijbaan als bedrijfsautootje?
En het boek staat tjokvol foto’s, alles in full colour. Ook wordt de geschiedenis onthuld van de Emaldo, de auto die nooit werd gebouwd, Plus dat er onderaan een schattig rood Cantaatje van links naar rechts over de pagina’s rijdt en ergens op het eind van het boek pontificaal omkeert om zich opnieuw in je blikveld te wurmen…
Wie eenmaal oplet, ziet nadien overal Canta’s. De benenwagen maakt ons bevattelijk voor die kleine rode autoootjes en kleurt onze blik voorgoed: ‘Oh kijk, daar heb je er weer een!’ De benenwagen vertelt over het vrolijke huwelijk tussen handicap en technologie. En wie het boek leest, raakt ervan doordrongen dat de Canta ook een fysiek vangnet is: een echte benenwagen.
Details:
De benenwagen: het succesverhaal van de Canta, uitgeverij Nijgh & van Ditmar, 2012. 192 pagina’s /full colour / 19,95 euro
Te koop via de boekhandels, bol.com en andere online webwinkels.
Bron: Karin Spaink
dinsdag 20 maart 2012
Oprichting Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam
We gaan door!
Toen het in januari van dit jaar duidelijk werd dat Schorer Buddyzorg zou moeten stoppen, hebben een aantal contactbegeleiders, groepsbegeleiders en trainers de koppen bij elkaar gestoken. We vroegen ons af: hoe kunnen we het werk van Buddyzorg voortzetten? Er is regelmatig vergaderd, er zijn plannen gemaakt, en de taken die bij Schorer Buddyzorg door beroepskrachten werden vervuld zijn verdeeld onder vrijwilligers. Er is een werkplan gemaakt en een businessplan. De fondsenwerving is opgestart en de eerste donaties zijn binnen. Deze week hebben we een afspraak met een bevriende notaris en wordt de Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam (Stichting RBA) officieel een feit.
Waarom een nieuwe stichting?
Er zijn besprekingen gevoerd tussen Schorer en de Regenboog over voortzetting van het buddywerk met de doelgroep van Schorer. Vanaf het begin van die besprekingen was duidelijk dat de Regenboog niet alle Schorer cliënten kan overnemen. Daarom hebben we Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam op poten gezet. Door deze nieuwe stichting wordt het mogelijk om de steun aan al die mensen die niet bij de Regenboog op hun plaats zijn te continueren. We houden op deze manier ook de homospecifieke expertise in stand.
Het is niet de bedoeling om met De Regenboog te concurreren. Maar we staan klaar voor de mensen die niet naar De Regenboog kunnen of willen. Bij het verzenden van deze nieuwsbrief hadden we nog geen schriftelijke informatie over de intake critera van De Regenboog. Zodra die bekend zijn laten we dat weten.
Veel zaken blijven onveranderd...
De Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam zal in eerste instantie in grote lijnen op dezelfde manier werken als Schorer Buddyzorg in het recente verleden. De functies van buddy’s, contactbegeleiders, trainers en groepsbegeleiders blijven vooralsnog onveranderd, en ze werken door volgens de bestaande protocollen. Het enige verschil is dat er voorlopig voor geen van hen een onkostenvergoeding beschikbaar is. Als dat onoverkomenlijke bezwaren voor je oplevert, maar je je toch graag bij Roze Buddyzorg Amsterdam wilt aansluiten: laat het ons weten via ons tijdelijk e-mail adres rozebuddies@gmail.com
Wie doet wat?
Het bestuur van de stichting wordt gevormd door Bets Keyers, Henny Jonkhout, Henriët Molenbeek(secretaris), Nelly Duijndam (voorzitter) en Pim van Rooden (penningmeester).
De werkzaamheden van de Coordinatoren en het Secretariaat zijn verdeeld onder onbetaalde vrijwilligers uit de kring van groepsbegeleiders, contactbegeleiders en trainers van het voormalige Schorer Buddyzorg.
Het kantoor wordt bemenst door Bets Keyers, Guus van der Veer en Henny Jonkhout. Het werk met cliënten wordt gecoordineerd door Joop Kraaijeveld en Henny Jonkhout. Voorzitter van het twee wekelijkse praktijkoverleg van de contactbegeleiders is Nelly Duijndam.
De werving en training van vrijwilligers en de bijeenkomsten van de buddygroepen worden gecoordineerd door Bets Keyers.
Bij het opstarten van de Stichting waren, behalve bovengenoemden ook Daan Groot, Els Huigsloot, Hans Kok, Hans van den Berg, Henk Brandsen, Herman Boers, Joop Kraaijeveld, Pim van Rooden en Rob Roos, betrokken.
Contact
Het kantoor van SRB is voorlopig gevestigd aan de Cornelis Schuytstraat 17 derde etage, 1071 JD Amsterdam, bezoek alleen op afspraak. Het kantoor is telefonisch bereikbaar op maandag en woensdag van 10.00 -13.30 via telefoon 06 1018 2761. Omstreeks 1 maart hopen we onze website te lanceren: rozebuddyzorg.nl Vanaf die datum is ons e-mail adres: info@rozebuddyzorg.nl
Waar gaan we vergaderen?
In de volgende nieuwsbrief hopen we bekend te maken waar we gaan vergaderen. Vast staat dat de eerste vergadering met de buddy’s die willen doorgaan plaats vindt op woensdagavond 4 april. Hiervoor ontvangen jullie nog een uitnodiging.
---
Oprichting Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam
Op maandag 5 maart 2012 is Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam officieel opgericht.
Bij een notaris zijn de benodigde documenten ingeleverd en in orde bevonden.
Openingsavond: woensdag 4 april 2012
We nodigen iedereen van harte uit om op woensdag 4 april vanaf 19 uur tot 21 uur aanwezig te zijn bij de officiële aftrap.
Die zal plaatshebben in gebouw De Boomsspijker, Recht Boomssloot 52, 1011 EC Amsterdam.
Website: stichting Roze Buddyzorg Amsterdam
Toen het in januari van dit jaar duidelijk werd dat Schorer Buddyzorg zou moeten stoppen, hebben een aantal contactbegeleiders, groepsbegeleiders en trainers de koppen bij elkaar gestoken. We vroegen ons af: hoe kunnen we het werk van Buddyzorg voortzetten? Er is regelmatig vergaderd, er zijn plannen gemaakt, en de taken die bij Schorer Buddyzorg door beroepskrachten werden vervuld zijn verdeeld onder vrijwilligers. Er is een werkplan gemaakt en een businessplan. De fondsenwerving is opgestart en de eerste donaties zijn binnen. Deze week hebben we een afspraak met een bevriende notaris en wordt de Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam (Stichting RBA) officieel een feit.
Waarom een nieuwe stichting?
Er zijn besprekingen gevoerd tussen Schorer en de Regenboog over voortzetting van het buddywerk met de doelgroep van Schorer. Vanaf het begin van die besprekingen was duidelijk dat de Regenboog niet alle Schorer cliënten kan overnemen. Daarom hebben we Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam op poten gezet. Door deze nieuwe stichting wordt het mogelijk om de steun aan al die mensen die niet bij de Regenboog op hun plaats zijn te continueren. We houden op deze manier ook de homospecifieke expertise in stand.
Het is niet de bedoeling om met De Regenboog te concurreren. Maar we staan klaar voor de mensen die niet naar De Regenboog kunnen of willen. Bij het verzenden van deze nieuwsbrief hadden we nog geen schriftelijke informatie over de intake critera van De Regenboog. Zodra die bekend zijn laten we dat weten.
Veel zaken blijven onveranderd...
De Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam zal in eerste instantie in grote lijnen op dezelfde manier werken als Schorer Buddyzorg in het recente verleden. De functies van buddy’s, contactbegeleiders, trainers en groepsbegeleiders blijven vooralsnog onveranderd, en ze werken door volgens de bestaande protocollen. Het enige verschil is dat er voorlopig voor geen van hen een onkostenvergoeding beschikbaar is. Als dat onoverkomenlijke bezwaren voor je oplevert, maar je je toch graag bij Roze Buddyzorg Amsterdam wilt aansluiten: laat het ons weten via ons tijdelijk e-mail adres rozebuddies@gmail.com
Wie doet wat?
Het bestuur van de stichting wordt gevormd door Bets Keyers, Henny Jonkhout, Henriët Molenbeek(secretaris), Nelly Duijndam (voorzitter) en Pim van Rooden (penningmeester).
De werkzaamheden van de Coordinatoren en het Secretariaat zijn verdeeld onder onbetaalde vrijwilligers uit de kring van groepsbegeleiders, contactbegeleiders en trainers van het voormalige Schorer Buddyzorg.
Het kantoor wordt bemenst door Bets Keyers, Guus van der Veer en Henny Jonkhout. Het werk met cliënten wordt gecoordineerd door Joop Kraaijeveld en Henny Jonkhout. Voorzitter van het twee wekelijkse praktijkoverleg van de contactbegeleiders is Nelly Duijndam.
De werving en training van vrijwilligers en de bijeenkomsten van de buddygroepen worden gecoordineerd door Bets Keyers.
Bij het opstarten van de Stichting waren, behalve bovengenoemden ook Daan Groot, Els Huigsloot, Hans Kok, Hans van den Berg, Henk Brandsen, Herman Boers, Joop Kraaijeveld, Pim van Rooden en Rob Roos, betrokken.
Contact
Het kantoor van SRB is voorlopig gevestigd aan de Cornelis Schuytstraat 17 derde etage, 1071 JD Amsterdam, bezoek alleen op afspraak. Het kantoor is telefonisch bereikbaar op maandag en woensdag van 10.00 -13.30 via telefoon 06 1018 2761. Omstreeks 1 maart hopen we onze website te lanceren: rozebuddyzorg.nl Vanaf die datum is ons e-mail adres: info@rozebuddyzorg.nl
Waar gaan we vergaderen?
In de volgende nieuwsbrief hopen we bekend te maken waar we gaan vergaderen. Vast staat dat de eerste vergadering met de buddy’s die willen doorgaan plaats vindt op woensdagavond 4 april. Hiervoor ontvangen jullie nog een uitnodiging.
---
Oprichting Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam
Op maandag 5 maart 2012 is Stichting Roze Buddyzorg Amsterdam officieel opgericht.
Bij een notaris zijn de benodigde documenten ingeleverd en in orde bevonden.
Openingsavond: woensdag 4 april 2012
We nodigen iedereen van harte uit om op woensdag 4 april vanaf 19 uur tot 21 uur aanwezig te zijn bij de officiële aftrap.
Die zal plaatshebben in gebouw De Boomsspijker, Recht Boomssloot 52, 1011 EC Amsterdam.
Website: stichting Roze Buddyzorg Amsterdam
zondag 1 januari 2012
zaterdag 31 december 2011
De laatste dag van 2011
Ik wens iedereen die dit leest een fijne en veilige jaarwisseling.
HAPPY NEW YEAR
vrijdag 30 december 2011
zondag 25 december 2011
zaterdag 17 december 2011
vrijdag 9 december 2011
Wel of geen Kerstboom?
Ik ben er nog niet uit of ik dit jaar een kerstboom in huis haal.
Mocht ik kiezen voor een kerstboom, dan wordt het wel een kunstboom.
Ik vind het eeuwig zonde dat er zoveel jonge boompjes worden gekapt.
Mocht ik kiezen voor een kerstboom, dan wordt het wel een kunstboom.
Ik vind het eeuwig zonde dat er zoveel jonge boompjes worden gekapt.
vrijdag 25 november 2011
alive
Zolang ik 's ochtends wakker wordt,
noem ik mezelf een medisch wonder.
---
pmc © 25 november 2011
noem ik mezelf een medisch wonder.
---
pmc © 25 november 2011
donderdag 24 november 2011
Het doek valt voor Schorer Buddyzorg na 27 jaar!
Er gloort verdomme geen sprankje licht aan het einde van de tunnel. Zoals het er nu uitziet, valt het doek na 27 jaar Schorer Buddyzorg.
Dienst Wonen, Zorg en Samenleven van de Gemeente Amsterdam, heeft na 1 januari 2012, 180 liefdevolle werkloze buddy's en 205 wanhopig zoekende cliënten op hun geweten.
Het probleem is dat Schorer Buddyzorg niet voldoet aan de nieuwe eisen van de Dienst Wonen, Zorg en Samenleven. Deze heeft nieuwe richtlijnen opgesteld om te voldoen aan nieuwe subsidie aanvraag 2012 - 2015.
Zie: Speerpunten en kwaliteitscriteria bijzondere subsidieverordening 2012 DWZS
De Gemeente Amsterdam werkt nu met 4 speerpunten waar volgens hun de Schorer Buddyzorg niet voor in aanmerking komt. Het gaat om speerpunt 3:
Speerpunt 3: Faciliteren buddy- en maatjesactiviteiten voor groepen met risico op sociaal
isolement, met het accent op buddy en maatjesprojecten voor mensen met GGZproblematiek.
Faciliteren of ondersteunen van buddy- of maatjesprojecten voor groepen die vanwege ziekte, fysieke of verstandelijke beperkingen, psychische, psychiatrische, psychosociale, of sociaal-maatschappelijke problemen het risico lopen om eenzaam of sociaal geïsoleerd te raken. Uit de gevolgen van de bezuinigingen van de AWBZ blijkt dat de effecten o.a. vooral voelbaar zijn voor mensen die kampen met GGZ problematiek. Een groot deel van deze groep zal op een alternatief aanbod zijn aangewezen doordat begeleiding wegvalt.
Dat betekent dat de huidige cliënten van Schorer Buddyzorg weer terug in de kast moeten willen ze aankloppen bij het huidige alternatieve aanbod van de Gemeente Amsterdam.
Juist de homospecifieke en transgendergerelateerde hulpvraag van deze groep mensen, maakt dat Schorer Buddyzorg de expertise in huis heeft voor een toegesneden antwoord en ondersteuning.
Deze groep clienten voelt zich namelijk helemaal niet thuis hebben niks te zoeken bij bijvoorbeeld de Regenboog Groep of de Amsterdamse Vriendendiensten.
Er moet op korte termijn iets gebeuren zodat de activiteiten van Schorer Buddyzorg gewoon door kunnen gaan.
Wordt vervolgd
Dienst Wonen, Zorg en Samenleven van de Gemeente Amsterdam, heeft na 1 januari 2012, 180 liefdevolle werkloze buddy's en 205 wanhopig zoekende cliënten op hun geweten.
Het probleem is dat Schorer Buddyzorg niet voldoet aan de nieuwe eisen van de Dienst Wonen, Zorg en Samenleven. Deze heeft nieuwe richtlijnen opgesteld om te voldoen aan nieuwe subsidie aanvraag 2012 - 2015.
Zie: Speerpunten en kwaliteitscriteria bijzondere subsidieverordening 2012 DWZS
De Gemeente Amsterdam werkt nu met 4 speerpunten waar volgens hun de Schorer Buddyzorg niet voor in aanmerking komt. Het gaat om speerpunt 3:
Speerpunt 3: Faciliteren buddy- en maatjesactiviteiten voor groepen met risico op sociaal
isolement, met het accent op buddy en maatjesprojecten voor mensen met GGZproblematiek.
Faciliteren of ondersteunen van buddy- of maatjesprojecten voor groepen die vanwege ziekte, fysieke of verstandelijke beperkingen, psychische, psychiatrische, psychosociale, of sociaal-maatschappelijke problemen het risico lopen om eenzaam of sociaal geïsoleerd te raken. Uit de gevolgen van de bezuinigingen van de AWBZ blijkt dat de effecten o.a. vooral voelbaar zijn voor mensen die kampen met GGZ problematiek. Een groot deel van deze groep zal op een alternatief aanbod zijn aangewezen doordat begeleiding wegvalt.
Dat betekent dat de huidige cliënten van Schorer Buddyzorg weer terug in de kast moeten willen ze aankloppen bij het huidige alternatieve aanbod van de Gemeente Amsterdam.
Juist de homospecifieke en transgendergerelateerde hulpvraag van deze groep mensen, maakt dat Schorer Buddyzorg de expertise in huis heeft voor een toegesneden antwoord en ondersteuning.
Deze groep clienten voelt zich namelijk helemaal niet thuis hebben niks te zoeken bij bijvoorbeeld de Regenboog Groep of de Amsterdamse Vriendendiensten.
Er moet op korte termijn iets gebeuren zodat de activiteiten van Schorer Buddyzorg gewoon door kunnen gaan.
Wordt vervolgd
maandag 21 november 2011
zondag 20 november 2011
donderdag 17 november 2011
Orthopedie - VUmc
Vandaag een afspraak met mijn orthopeed dr. van Oostveen in het VUmc te Amsterdam.
Ik kreeg een injectie (corticosteroïden) in mijn knie i.v.m aanhoudende pijn klachten vanaf maart 2008. Toen is mijn binnenste kruisband gescheurd en ook werd er een scheurtje in mijn meniscus gevonden. Het was niet mogelijk om te opereren. Fysiotherapie was het enige alternatief om de spieren rondom mijn knie te versterken.
Het heeft allemaal niks geholpen, ik heb nog steeds pijn en kracht verlies in mijn linkerbeen. Ook heb ik nu last van artrose in beide knieën.
Dus, ik ben benieuwd hoelang de pijn wegblijft.
Ik kreeg een injectie (corticosteroïden) in mijn knie i.v.m aanhoudende pijn klachten vanaf maart 2008. Toen is mijn binnenste kruisband gescheurd en ook werd er een scheurtje in mijn meniscus gevonden. Het was niet mogelijk om te opereren. Fysiotherapie was het enige alternatief om de spieren rondom mijn knie te versterken.
Het heeft allemaal niks geholpen, ik heb nog steeds pijn en kracht verlies in mijn linkerbeen. Ook heb ik nu last van artrose in beide knieën.
Dus, ik ben benieuwd hoelang de pijn wegblijft.
dinsdag 15 november 2011
3000 feet
In de lucht,
boven de wolken
vrij als een vogel
geen gestress
of lange files
lekker alleen.
---
pmc © 15 november 2011
boven de wolken
vrij als een vogel
geen gestress
of lange files
lekker alleen.
---
pmc © 15 november 2011
maandag 14 november 2011
vrijdag 11 november 2011
11-11-11
Na:
01-01-01
02-02-02
03-03-03
04-04-04
05-05-05
06-06-06
07-07-07
08-08-08
09-09-09
10-10-10
is vandaag 11-11-11 aan de beurt.
Volgende jaar 12-12-12, en dan is het weer afgelopen.
In 2101 beginnen we weer vrolijk opnieuw met de bijzondere datums.
---
pmc © 11 november 2011
01-01-01
02-02-02
03-03-03
04-04-04
05-05-05
06-06-06
07-07-07
08-08-08
09-09-09
10-10-10
is vandaag 11-11-11 aan de beurt.
Volgende jaar 12-12-12, en dan is het weer afgelopen.
In 2101 beginnen we weer vrolijk opnieuw met de bijzondere datums.
---
pmc © 11 november 2011
zaterdag 5 november 2011
zaterdag 22 oktober 2011
lekker thuis
op de bank
in het zonnetje
met een glas wijn
muziekje op de achtergrond
en een goed boek
de telefoon gaat
neem niet op
lekker niet thuis
op de bank
in het zonnetje
met een glas wijn
muziekje op de achtergrond
en een goed boek
lekker thuis
---
pmc © 22 oktober 2011
zondag 9 oktober 2011
zaterdag 1 oktober 2011
عن البتراء ماري كلير
البكالوريوس (كذبة) ، العقرب ، ومستقلة نباتي، مدفوعا رجل الحرف ، والدفء، والمحبة والرعاية ، وحساسة، عفوية، وفتح صادقةومخلصة، والثقة بالنفس، والعاطفة، والنكتة، والخيال ، والرياضيةالخلاقة ، مؤذ وجريئة، الجمال الداخلي، هو مستقرة في الحياة، وأنامجرد إنسان، وأحيانا يكون الانخفاضات والنكسات ، قد تعلم من أخطاء ، والإيجابية ، ودائما لتحقيق غرض ما، وخاصة ، ليست مجرد امرأة ، حياتي كامرأة لم يكن واضح دائما ، هذه المرأة لديها الكثير لتفعله ويجب أن يترك.
مصلحة
التصوير، والتصوير والرسم والجري وركوب الدراجات والمشي والعمل (الرعاية الصحية)، الفتح الإسلامي، والحرف، والطبخ لذيذ، والقراءة ، التسوق ، والصداقات ، والصديقات وتناول الطعام خارج المنزل، والمشي ، وهو يحتسي الخمر، والموسيقى (من الكلاسيكية إلىالحديثة)، والرقص ، والسينما، وساونا، والكثبان الشاطئ والبحر، والحب... والأحلام، ويرجع تاريخها، والتمتع بها، والرغبة ، الحب.
---
pmc © 1 oktober 2011
donderdag 22 september 2011
vrijdag 16 september 2011
De situatie na één jaar!
Het is vandaag precies één jaar geleden dat ik de diagnose polyneuropathie te horen kreeg van de neuroloog van het VUmc te Amsterdam.
Mijn leven is drastisch veranderd het afgelopen jaar. Sinds november 2010 zit ik in de Ziektewet en mijn contact liep in januari van dit jaar af en werd niet meer verlengd.
Ondertussen heb ik diverse kuren achter de rug met weinig resultaat. De polyneurpathie heeft ondertussen zijn hoogte punt bereikt en ik heb er behoorlijk last van.
Ik heb mijn chronische ziekte al vroeg geaccepteerd, dat scheelt een hoop geestelijke narigheid. Je kunt er weinig aan veranderen en stop liever mijn energie in dingen die nog wel goed gaan. Gelukkig verveel ik me niet en besteed nu meer tijd in schilderen en schrijven. Dat is voor mij ook een goede uitlaatklep. Alles in mijn eigen tempo zonder vaste structuur.
Meer informatie zie: Leven met polyneurpathie
Mijn leven is drastisch veranderd het afgelopen jaar. Sinds november 2010 zit ik in de Ziektewet en mijn contact liep in januari van dit jaar af en werd niet meer verlengd.
Ondertussen heb ik diverse kuren achter de rug met weinig resultaat. De polyneurpathie heeft ondertussen zijn hoogte punt bereikt en ik heb er behoorlijk last van.
Ik heb mijn chronische ziekte al vroeg geaccepteerd, dat scheelt een hoop geestelijke narigheid. Je kunt er weinig aan veranderen en stop liever mijn energie in dingen die nog wel goed gaan. Gelukkig verveel ik me niet en besteed nu meer tijd in schilderen en schrijven. Dat is voor mij ook een goede uitlaatklep. Alles in mijn eigen tempo zonder vaste structuur.
Meer informatie zie: Leven met polyneurpathie
donderdag 15 september 2011
zondag 11 september 2011
9/11 - ten years after
De Amerikaanse regering onder leiding van George Bush heeft na 9/11 eigenlijk alles verkeerd gedaan wat zij verkeerd hadden kunnen doen. De president kondigde een wereldwijde oorlog tegen het terrorisme aan, waarbij de Amerikanen niet zouden rusten voor een beslissende overwinning was behaald.
Na het trage en vergeefse geklungel in Afghanistan om Osama Bin Laden te elimineren, maakte de Amerikaanse regering misbruik van de schok van 9/11 om een totaal overbodige oorlog tegen Irak te beginnen, dat met de hele zaak niets te maken had. Al die nutteloze oorlogen, die al met al biljoenen dollars tot nu toe heeft gekost en op krediet werden gevoerd terwijl de president de belastingen verlaagde.
De reactie op 9/11 had de Verenigde Staten sterker moeten maken, maar maakte ze veel zwakker. Osama Bin Laden is tenslotte geëlimineerd in een kleinschalige operatie, gebaseerd op geduldig speurwerk. In de weken na 9/11 wist iedereen ook zeker dat de spectaculaire aanslag op zijn minst het eerste decennium van de eeuw zou definiëren, en waarschijnlijk bepalend zou zijn voor de hele eeuw. Terwijl 9/11 al in de schaduwen van de geschiedenis is geraakt, worstelen we nog met de naweeën van de krediet crisis, een gevolg van de ideologische preoccupaties van het Amerikaanse politieke bestel. Die worsteling zal ook nog wel even duren. De schade van de krediet crisis is veel en veel groter dan die van 9/11. De grootte overwinnaar is uiteindelijk Osama Bin Laden.
Na het trage en vergeefse geklungel in Afghanistan om Osama Bin Laden te elimineren, maakte de Amerikaanse regering misbruik van de schok van 9/11 om een totaal overbodige oorlog tegen Irak te beginnen, dat met de hele zaak niets te maken had. Al die nutteloze oorlogen, die al met al biljoenen dollars tot nu toe heeft gekost en op krediet werden gevoerd terwijl de president de belastingen verlaagde.
De reactie op 9/11 had de Verenigde Staten sterker moeten maken, maar maakte ze veel zwakker. Osama Bin Laden is tenslotte geëlimineerd in een kleinschalige operatie, gebaseerd op geduldig speurwerk. In de weken na 9/11 wist iedereen ook zeker dat de spectaculaire aanslag op zijn minst het eerste decennium van de eeuw zou definiëren, en waarschijnlijk bepalend zou zijn voor de hele eeuw. Terwijl 9/11 al in de schaduwen van de geschiedenis is geraakt, worstelen we nog met de naweeën van de krediet crisis, een gevolg van de ideologische preoccupaties van het Amerikaanse politieke bestel. Die worsteling zal ook nog wel even duren. De schade van de krediet crisis is veel en veel groter dan die van 9/11. De grootte overwinnaar is uiteindelijk Osama Bin Laden.
zondag 4 september 2011
Het intieme speeksel
Jouw schoonheid gloeit
en je borst wordt helemaal zacht,
wij beknabbelen elkaar
tot de dauw ons wekt
tot de zoete geur van jouw lichaam mij
bedwelmt,
Op dat moment
verberg ik mezelf in de zoete geur
Je parfum biedt me een schuilplaats
Zo word ik kleiner en kleiner
In de adem van jouw borst
in het uitsterven van jouw rilling
In de gloeiing van jouw intieme speeksel
dat nu mijn hart bereikt heeft.
Hashem Shafiq
---
Hashem Shafiq staat bekend als een van de belangrijkste dichters van de Iraakse poëzie uit de jaren ’70. Shafiq werd geboren in Irak in 1950, maar verliet zijn land in 1978 om te werken als journalist en schrijver in Libanon, Syrië, Frankrijk en Cyprus. Hij vestigde zich uiteindelijk in Londen. Daar bracht hij bundels uit als: “Poèmes Affectueux”, Lunes Domestiques” en “Fleurs de Henné”. Hashem Shafiq probeert in zijn gedichten op unieke wijze de liefde te vertalen in poëzie. Hij staat erom bekend zijn gedichten in een heel duidelijke en heldere taal te schrijven, doordrongen van een uitermate grote lyrische schoonheid.
vrijdag 2 september 2011
maandag 29 augustus 2011
Vlakverdeling
Mijn ogen zijn binnen een denkbeeldig kader constant opzoek naar mooie composities van lijnen en vlakken.
---
pmc © 29 augustus 2011
---
pmc © 29 augustus 2011
dinsdag 23 augustus 2011
detail
Een detail komt pas tot zijn recht als alles er omheen niet zichtbaar is.
---
pmc © 23 augustus 2011
---
pmc © 23 augustus 2011
maandag 22 augustus 2011
maandag 15 augustus 2011
Afleiding
Schilderen is voor mij een prima afleiding om niet de hele tijd geconfronteerd te worden met de achteruit gaan van mijn gezondheid.
---
pmc © 15 augustus 2011
dinsdag 10 mei 2011
Zes woorden verhaal
Ik voelde nattigheid toen ik hoeste!
De ellende is nog niet voorbij!
Heb je het nieuws al gehoord?
De regen was de grote spelbreker!
Hartstochtelijk kuste ik haar natte lippen.
Na zijn dood was het afgelopen.
Ze keek me telkens lachend aan.
De gezelligheid was ver te zoeken.
Geen woorden maar daden was tevergeefs.
Het kwartje viel na enige minuten.
---
pmc © 10 mei 2011
Zes woorden verhalen, waar komt deze hype vandaan?
De Engelse krant The Guardian daagde een aantal bekende Engelse schrijvers uit hun eigen Six Words Story te schrijven.
De bekende schrijver Ernest Hemingway deed hier ook aan mee. Eigenlijk vond hij dat zijn beste verhaal ooit geschreven maar uit zes woorden bestond: "For sale: babyshoes never worn."
Waar moet een 6 woorden verhaal aan voldoen?
Eigenlijk zou je kunnen stellen dat het een compleet verhaal is in 6 woorden. Waar moet het aan voldoen? Het moet meer inhouden dan een dichtregel, het is ook leuk als er iets mysterieus inzit of vragen oproept, en scherp of spannend geschreven zijn. Er kan een drama achter schuil gaan, iets verhullen of betrekking hebben op de maatschappij. Je zou het 6 woorden verhaal kunnen zien als een soort "sodoku" voor schrijvers en een nieuw literair genre is geboren. Onder het motto: minder is meer, schrijven is schrappen is het een enorme uitdaging om met zo weinig woorden zoveel mogelijk te zeggen. Het lijkt gemakkeljk maar dat is het bepaald niet....
V o o r b e e l d e n
Met z i j n auto keihard langs flitspalen (Saskia Noort)
Weer verse bloemen bij zijn bermgraf( Marria)
Geen vuurwapens in het zwembad alstublieft ( Ardan)
Hond kreeg spuitje. Mijn vader niet (Erik Pot)
Heb je liefgehad maar nooit gesproken
We houden het gezellig; geen familie ( Brigitte Aalten)
Vreemdgaan is weglopen van jezelf |( Andre)
Eindelijk had hij ze dan. Borsten ( Onno te Rijdt)
"Ontspan en geniet , mijn kind. Amen" (Mekprut)
"Hij hoorde nog: "Beademing mag uit...."(Maxim van Wijk)
"Ik luister", zei hij, en zapte (Cindy Willems)
"Ik vond je vorige vrijgezellenfeest leuker"(Jonas van der Zeeuw)
"$275,-.......ik heb het maar gepikt" (Jeroen)
De ellende is nog niet voorbij!
Heb je het nieuws al gehoord?
De regen was de grote spelbreker!
Hartstochtelijk kuste ik haar natte lippen.
Na zijn dood was het afgelopen.
Ze keek me telkens lachend aan.
De gezelligheid was ver te zoeken.
Geen woorden maar daden was tevergeefs.
Het kwartje viel na enige minuten.
---
pmc © 10 mei 2011
Zes woorden verhalen, waar komt deze hype vandaan?
De Engelse krant The Guardian daagde een aantal bekende Engelse schrijvers uit hun eigen Six Words Story te schrijven.
De bekende schrijver Ernest Hemingway deed hier ook aan mee. Eigenlijk vond hij dat zijn beste verhaal ooit geschreven maar uit zes woorden bestond: "For sale: babyshoes never worn."
Waar moet een 6 woorden verhaal aan voldoen?
Eigenlijk zou je kunnen stellen dat het een compleet verhaal is in 6 woorden. Waar moet het aan voldoen? Het moet meer inhouden dan een dichtregel, het is ook leuk als er iets mysterieus inzit of vragen oproept, en scherp of spannend geschreven zijn. Er kan een drama achter schuil gaan, iets verhullen of betrekking hebben op de maatschappij. Je zou het 6 woorden verhaal kunnen zien als een soort "sodoku" voor schrijvers en een nieuw literair genre is geboren. Onder het motto: minder is meer, schrijven is schrappen is het een enorme uitdaging om met zo weinig woorden zoveel mogelijk te zeggen. Het lijkt gemakkeljk maar dat is het bepaald niet....
V o o r b e e l d e n
Met z i j n auto keihard langs flitspalen (Saskia Noort)
Weer verse bloemen bij zijn bermgraf( Marria)
Geen vuurwapens in het zwembad alstublieft ( Ardan)
Hond kreeg spuitje. Mijn vader niet (Erik Pot)
Heb je liefgehad maar nooit gesproken
We houden het gezellig; geen familie ( Brigitte Aalten)
Vreemdgaan is weglopen van jezelf |( Andre)
Eindelijk had hij ze dan. Borsten ( Onno te Rijdt)
"Ontspan en geniet , mijn kind. Amen" (Mekprut)
"Hij hoorde nog: "Beademing mag uit...."(Maxim van Wijk)
"Ik luister", zei hij, en zapte (Cindy Willems)
"Ik vond je vorige vrijgezellenfeest leuker"(Jonas van der Zeeuw)
"$275,-.......ik heb het maar gepikt" (Jeroen)
zondag 1 mei 2011
dag 5
tussen de regels door ben ik niet verdrietig, maar gelukkig!
tussen de regels door ben ik niet ziek, maar gezond!
tussen de regels door ben ik niet dood, maar ben ik nog springlevend!
---
pmc © 1 mei 2011
tussen de regels door ben ik niet ziek, maar gezond!
tussen de regels door ben ik niet dood, maar ben ik nog springlevend!
---
pmc © 1 mei 2011
zaterdag 26 februari 2011
Foto-expositie Melkweg galerie Serious Game & genderfreedom!
Receptie op donderdag 3 februari 2011 · 17:00 – 19:00
In de Melkweg Galerie, Marnixtraat 409 Amsterdam
Sprekers:
- Marije Cornelissen, MEP over EU en transgender.
- Corine van Dun, journalist en transgender over trans in Nederland vroeger en nu.
- Vreer, beleidsmedewerker Transgender Netwerk Nederland. Over het project “And Others” dat de aanleiding voor de expo vormt.
- Marije Cornelissen, MEP over EU en transgender.
- Corine van Dun, journalist en transgender over trans in Nederland vroeger en nu.
- Vreer, beleidsmedewerker Transgender Netwerk Nederland. Over het project “And Others” dat de aanleiding voor de expo vormt.
De expositie is open van 26 januari 13:00 uur tot 13 februari 20:00 uur.
Serious Game – Transgender portraits
Anja Weber en Sabine Ercklentz
Vanuit het perspectief van de samenleving is hun bestaan een vergissing. Transgenders lopen tegen het binaire genderconcept aan, van mannelijk versus vrouwelijk. Uit noodzaak of bewuste keuze. Of beide. Transgender identiteiten zijn divers, gedurfd en meestal buiten de reikwijdte van dit binaire systeem. Trans * mensen zijn, soms onbedoeld, visionairs, avantgarde zelfs.Weber en Ercklentz begonnen samen te werken in 2007. Hun wens om begrijpelijk werk te creëren dat reflecteert en reageert op de realiteit van onze wereld, zorgde voor het verkennen van verschillende vormen van artistieke expressie. Zo werd hun eerste stuk, “Homeland” een combinatie van afbeeldingen, interviews, veldopnames en instrumentale geluiden, een audio-visuele compositie. De kunstenaars willen een standpunt in nemen, een dialoog openen. “Serious game” is hun tweede stuk.
genderfreedom!
Daphne Channa Horn
genderfreedom! is een sociaal documentair foto- project. Twee jaar leeft Daphne Channa Horn (Groningen, 1975) mee met het leven van trans*- en queer-mensen via het oog van haar camera.“Dit project is een spiegel voor mijn eigen leven, en verbindt mijn eigen ambigue gendergevoel. Daardoor heb ik intense portretten kunnen schieten met een verhaal. Het doel is mensen op het verkeerde been te brengen, te confronteren en kennis te laten maken met thema’s waar ze anders aan voorbij zouden gaan. Met mijn genderfreedom! wil ik de genderfluïditeit, en daar- binnen de seksuele fluïditeit, zichtbaar maken en vrijheid geven.”
* Transgender: de niet-identificatie met, of niet-presentatie van, de sekse dat werd toegewezen bij de geboorte. Deze overkoepelende term omvat een verscheidenheid van seksuele expressie: transseksuelen, travestieten, drag kings of queens, genderqueers, gags, pangender, androgynen, (Intersex), enz.
Bron: TNN
maandag 3 januari 2011
De wachtruimte
De sfeer in de wachtruimte van hematologie/oncologie was gespannen en uiteenlopend.
Voor de een was er nog hoop, voor een ander komt het einde steeds dichterbij.
Nieuwe gezichten en oude bekende zaten in afwachting op wat het nieuwe jaar hen zal brengen.
Van een afstandje bekeek ik de nieuwste haarmode,
de een was kaal en bij een ander kwamen voorzichtig de eerste donsharen weer tevoorschijn.
Sommige bedekte liever hun aftakeling met een muts of een pruik.
De uitslag van mijn behandeling viel vandaag negatief uit.
Over zes weken hoop ik op positief nieuws.
Ik moet nog even wachten,
gewoon lekker thuis in een sfeervolle omgeving met warme vriendschappen om me heen.
---
pmc © 3 januari 2011
Voor de een was er nog hoop, voor een ander komt het einde steeds dichterbij.
Nieuwe gezichten en oude bekende zaten in afwachting op wat het nieuwe jaar hen zal brengen.
Van een afstandje bekeek ik de nieuwste haarmode,
de een was kaal en bij een ander kwamen voorzichtig de eerste donsharen weer tevoorschijn.
Sommige bedekte liever hun aftakeling met een muts of een pruik.
De uitslag van mijn behandeling viel vandaag negatief uit.
Over zes weken hoop ik op positief nieuws.
Ik moet nog even wachten,
gewoon lekker thuis in een sfeervolle omgeving met warme vriendschappen om me heen.
---
pmc © 3 januari 2011
vrijdag 17 december 2010
woensdag 1 december 2010
zaterdag 20 november 2010
Transgender gedenkdag 2010 - Den Haag
photo made by Daphne Channa Horn
Samen met Siegert en vele andere in Den Haag deelgenomen aan de Transgender Gedenkdag 2010.
Grote opkomst en stille tocht door het centrum van Den Haag met als afsluiting het voorlezen van alle slachtoffers wereldwijd van het afgelopen jaar, die door geweld om het leven zijn gekomen.
maandag 1 november 2010
Boom
Ik voel me een boom,
elk jaar een laagje dikker en sterker.
De herfst is aan gebroken en de blaadjes vallen,
dit jaar vallen ze met een andere reden.
De komende winter zou ik graag willen overslaan,
kaal zonder bescherming, kwetsbaar en afhankelijk van de weergoden.
Hopelijk bloei ik in de lente weer op,
zodat ik in de zomer weer in de volle bloei van het leven sta.
Ik voel me een boom,
veerkrachtig en sterk.
Ik ben er klaar voor!
---
pmc © 1 november 2010
elk jaar een laagje dikker en sterker.
De herfst is aan gebroken en de blaadjes vallen,
dit jaar vallen ze met een andere reden.
De komende winter zou ik graag willen overslaan,
kaal zonder bescherming, kwetsbaar en afhankelijk van de weergoden.
Hopelijk bloei ik in de lente weer op,
zodat ik in de zomer weer in de volle bloei van het leven sta.
Ik voel me een boom,
veerkrachtig en sterk.
Ik ben er klaar voor!
---
pmc © 1 november 2010
dinsdag 12 oktober 2010
het heden
De klok tikt,
elke seconde behoort tot het verleden,
en komt dichterbij de toekomst!
---
pmc © 12 november 2010
elke seconde behoort tot het verleden,
en komt dichterbij de toekomst!
---
pmc © 12 november 2010
vrijdag 17 september 2010
Polyneuropathie
Op 17 september 2010 is er bij mij polyneuropathie vastgesteld door de neuroloog van het VU medisch centrum te Amsterdam. De aanleiding was dat ik in de zomer van 2010 steeds meer last kreeg van mijn voeten, gevoelloze tenen en een vreemd gevoel onder mijn voeten. Het was net of er steeds een takje of plat steentje in mijn schoen zat. Ook mijn evenwicht/balans was regelmatig verstoord. Op een gegeven moment ging ik me ernstige zorgen maken toen ik ontdekte dat ik niet meer op mijn tenen kon staan, mijn arts heeft me direct door verwezen naar de neuroloog van het VUmc.
In het VUmc heeft men door diverse bloedonderzoeken geprobeerd de oorzaak te achterhalen. Ook hebben ze bij mij een beenmergbiopt/punctie gedaan. In eerste instantie dacht men aan de combinatie van een afwijkend eiwit en polyneuropathie aan de Ziekte van Waldenström, dit is een kwaadaardig ongeneeslijke beenmergziekte. Het beenmergonderzoek sloot deze ziekte echter niet helemaal uit. Wat de oorzaak van mijn polyneuropathie is weten ze dus (nog) niet. Men spreekt nu van polyneuropathie door paraproteinemie.
UPDATE: 24 november 2010. Gestart met Rituximab, 4 weken lang, 1 dag in de week. Dit medicijn wordt d.m.v. een infuus toegediend.
UPDATE: 14 februari 2011. Bij de controle van het bloedonderzoek is gebleken dat de kuur met Rituximab bij mij geen baat heeft gehad, het aantal IgM eiwitjes in mijn bloed is alleen maar toegenomen. Er is verder geen behandeling op dit moment mogelijk. Ik blijf onder controle op verdere ontwikkelingen in mijn bloed.
UPDATE: Sinds november 2010 zit ik in de Ziektewet en zal na het verstrijken na een termijn van 2 jaar volledig worden afgekeurd, dit is mij op 15 maart 2011 door de arts van het UWV verteld. Ik kan nauwelijks nog lopen zonder hulpmiddelen, mijn balans is verstoord waardoor ik vaak val. Ook neemt de spierkracht in mijn benen af.
UPDATE: 18 april 2011. In samenspraak met de hematoloog besloten om een combinatiekuur te starten omdat mijn situatie gezien de bloedwaardes weer is verslechterd. Ik begin op 27 april 2011 weer met Rituximab via infuus en thuis moet ik dan 5 dagen 90 mg Fludarabine per dag oraal innemen. Dit zal dan om de 4 weken worden herhaald. Vanaf 27 april 2011 moet ik ook dagelijks 480 mg co-trimoxazol slikken, dit i.v.m de kans op infecties te verkleinen.
Voor meer informatie, zie mijn blog op: Leven met polyneuropatie
---
pmc © 17 september 2010
In het VUmc heeft men door diverse bloedonderzoeken geprobeerd de oorzaak te achterhalen. Ook hebben ze bij mij een beenmergbiopt/punctie gedaan. In eerste instantie dacht men aan de combinatie van een afwijkend eiwit en polyneuropathie aan de Ziekte van Waldenström, dit is een kwaadaardig ongeneeslijke beenmergziekte. Het beenmergonderzoek sloot deze ziekte echter niet helemaal uit. Wat de oorzaak van mijn polyneuropathie is weten ze dus (nog) niet. Men spreekt nu van polyneuropathie door paraproteinemie.
UPDATE: 24 november 2010. Gestart met Rituximab, 4 weken lang, 1 dag in de week. Dit medicijn wordt d.m.v. een infuus toegediend.
UPDATE: 14 februari 2011. Bij de controle van het bloedonderzoek is gebleken dat de kuur met Rituximab bij mij geen baat heeft gehad, het aantal IgM eiwitjes in mijn bloed is alleen maar toegenomen. Er is verder geen behandeling op dit moment mogelijk. Ik blijf onder controle op verdere ontwikkelingen in mijn bloed.
UPDATE: Sinds november 2010 zit ik in de Ziektewet en zal na het verstrijken na een termijn van 2 jaar volledig worden afgekeurd, dit is mij op 15 maart 2011 door de arts van het UWV verteld. Ik kan nauwelijks nog lopen zonder hulpmiddelen, mijn balans is verstoord waardoor ik vaak val. Ook neemt de spierkracht in mijn benen af.
UPDATE: 18 april 2011. In samenspraak met de hematoloog besloten om een combinatiekuur te starten omdat mijn situatie gezien de bloedwaardes weer is verslechterd. Ik begin op 27 april 2011 weer met Rituximab via infuus en thuis moet ik dan 5 dagen 90 mg Fludarabine per dag oraal innemen. Dit zal dan om de 4 weken worden herhaald. Vanaf 27 april 2011 moet ik ook dagelijks 480 mg co-trimoxazol slikken, dit i.v.m de kans op infecties te verkleinen.
Voor meer informatie, zie mijn blog op: Leven met polyneuropatie
---
pmc © 17 september 2010
woensdag 9 juni 2010
Stemmen
Pfff…, vandaag weer stemmen,
niet in mijn hoofd.
Gewoon met een rood potlood.
---
pmc © 9 juni 2010
niet in mijn hoofd.
Gewoon met een rood potlood.
---
pmc © 9 juni 2010
donderdag 7 januari 2010
de Rietvinck
OSIRAGROEP - de Rietvinck © januari 2010
Foto: Cor Mantel — Jan de Zee, overleden op 20 juni 2010.
vrijdag 13 februari 2009
Vrijdag de 13de
Het bijgeloof over vrijdag de 13de zou wel eens de meest verspreide bijgelovigheid kunnen zijn!
Ben jij bijgelovig en hou je er rekening mee?
---
pmc © 13 februari 2009
Ben jij bijgelovig en hou je er rekening mee?
---
pmc © 13 februari 2009
Abonneren op:
Berichten (Atom)